Herman Levelink

25 mei 1945 – 12 januari 2017

Herman heeft veel betekend als huisarts, IT-deskundige, hobby-bouwspecialist, Afrika-deskundige maar vooral als goede vriend en lieve oom. Ondanks dat hij op tal van terreinen actief was werd er altijd opgenomen en was er altijd aandacht voor een vraag of een goed gesprek. Thuis zag ik hem vaak aan het barretje in de keuken achter zijn laptop. Wanneer ik iets vroeg ging de laptop gelijk dicht en was er een onverdeelde aandacht. 

Als oudste van een gezin met acht kinderen lag het pad naar het seminarie al klaar. Toch werd er gekozen voor een studie medicijnen.

Hij was erg betrokken bij zijn patiënten maar ook een innovator binnen zijn vak. Al snel bracht hij verschillende disciplines onder één dak in een gezondheidscentrum. Hier kwamen de huisarts, wijkverpleegkundige, fysiotherapeut en het consultatiebureau samen. Om dichter bij de patiënt te staan werd de “witte jas” afgeschaft. Wat wel eens tot verwarring leidde, want was die man die de kabels in de hal aan het leggen was nou dezelfde als de huisarts die een paar minuten later tegenover je zat?

Herman was voorvechter van goede automatisering en veilige gegevensuitwisseling binnen de zorg. Onvermoeibaar bedacht hij diverse acties om huisartspraktijken daarin te stimuleren: van folders en handige kaartjes, tot een website, tot het zelf nabellen van alle praktijken in de regio.

Met pensioen gaan bracht naast meer tijd voor familie en reizen naar Nieuw Zeeland ook tijd voor grootschalige automatiseringsprojecten voor huisartsen en de stichting. Ofwel, met pensioen gaan zag hij meer als een carriere-switch. Overal waar Herman kwam bracht hij innovatie. Of het nou de aluminiumfolie op de router in Bali was of een idee voor een pompsysteem in Malawi, Herman kwam met een oplossing. Als huisarts keek hij mee naar het dieet van de kinderen op het internaat in Mua en hoe dit te verbeteren en op Bali werden de eerste plannen geschetst voor een fonds om medische zorg te kunnen betalen.

Nog elke dag missen we zijn creatieve geest, zijn betrokken en rustige manier van praten, de goede gesprekken en adviezen. Lastig om in woorden te vangen. 

Lotte Ninaber van Eijben